Ayhan Şahenk denen ruhu az ulaşımı zor salonda bir avuç sevdalı..Rakip geçen senenin bu kupadaki Avrupa finalisti İspanyol Girona..Maçtan evvel sağda solda konuşulan 100 olur , bu takım bunu beceremez nidaları muhtemelen kapak olmuştur hem kuş beyinlilere hemde tatlı su Galatasaraylılarına..Sonuç olarak " top rakipte haydi ıslık gençlerrr " ve " Oooo saldır galatasarayyyy " arasında geçirmeye çalıştığımız maç, son saniyesinde hangi sevdadan galip çıktık ki zaten yakarışına varmak üzereyken kaçırdıkları o son üçlük sayesinde on beş kişi ile alınan bir galibiyete dönüştü..
Genel itibariyle şikayet ederiz ya hani , oyuncuların tribüne uzak olmaları , bir selamı eksik etmelerinden.. Maç bittiğinde yumruklarını sıkıp tribünü işaret etmeleri çok şey ifade ediyordu basketbol tribünümüz için..Nicelik değil nitelik diyip susalım..Ve sözü Denizli de alışık olduğumuz üzere maç sonu kutlamaları için ışık aç kapacılara bırakalım..
Her zaman güzel şeyler hayal ettik biz senin için ,
öyle kapladın ki içimizi sensiz hayal bile kuramaz olduk.

0 yorum:
Yorum Gönder