Günler Geçmiyor Sen Olmayınca ,

Katledenlere inat yeni düşler büyütüyoruz içimizde.. Yalnızlığın çözülmesi zor denklemleri içinde boğulmacalar.. Hayatta, hep 'çok şey' sanılan insanların “hiçbir şey” oluşunun yükünü taşıyoruz dibine kadar.

Binlerce salisenin üstünden geçilmekte. Gidiyor giden, göz yumulmakta. Zincire bağlı özgürlüklerin yamacında , bir ayak kaysa düşeceğiz mahkûm cesetler üstüne. Tutan olmayacak bedenleri.Doğduğumuz yerde öleceğiz.Doğru hayatlardan yanlış bir son yazılacak günlüğe.Belki bizle , belki bizsiz..

Yalandan sevdaların ,
Kolpa hayatların ,
Kahpeliğin boğulduğu yer..
Tellerin ardı..
Umut..
İsyan..